OI ΡΙΖΕΣ
Είναι δίκαιο να αναφέρουμε ότι η Σουμερία ήταν ο γενέθλιος τόπος κάθε πολιτισμού, εκεί όπου έλαβε χώρα η επινόηση της γραφής και όπου δημιουργήθηκε πιθανώς μία από τις πρώτες περίτεχνες μορφές της θρησκείας. Ορισμένες από τις πιο σημαντικές εσωτερικές αρχές και πρακτικές πέρασαν στην Αίγυπτο, όπου συνδέθηκαν με τη Μαγική Γνώση των πρώιμων Αιγυπτίων. Με αυτό τον τρόπο έγιναν ένα ενσωματωμένο τμήμα της Μεσογειακής κληρονομιάς.
Από την απαρχή της Αιγύπτου, η θρησκεία και η μαγεία έχουν στενά συνδεθεί με τις αρχαιότερες θεότητες. Ο θεός Θωθ και η θεά Ίσις θεωρούνταν ως οι θεμελιωτές της Θεϊκής Μαγείας που μεταβιβάστηκε στην Αίγυπτο. Η παρουσία τους και η ισχύς της λατρείας τους δημιούργησαν μία από τις περισσότερο σημαντικές και αρχαίες παραδόσεις στον κόσμο.
Θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρη διάκριση μεταξύ των θρησκευτικών πεποιθήσεων των μέσων Αιγυπτίων και των ανίερων μαγικών πρακτικών με αυτή την εσωτερική γένεση της Θεουργικής παράδοσης. Ξεκάθαρες ενδείξεις της τελευταίας εμφανίζονται σε βιβλία όπως ο ‘Ποιμάνδρης’ (αγνώστου συγγραφέα) και ‘Περί των Αιγυπτίων Μυστηρίων’ του Ιάμβλιχου.
Στην αρχαία Ελλάδα οι σχολές των Μυστηρίων αναπτύχθηκαν σε διαφορετικούς κλάδους και είναι οι πρώτες που μπορεί ξεκάθαρα να χαρακτηριστούν ως ‘Μυητικές’. Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται τα Ελευσίνια Μυστήρια, τα Μυστήρια του Βάκχου, τα Μυστήρια της Σαμοθράκης.
Ο όρος ‘Μυστήριο’ σχετίζεται με το λατινικό ‘mysterium’, το οποίο προέρχεται από το ελληνικό ‘μυστήριον’ που στην προκειμένη περίπτωση σημαίνει ‘μία μυστική τελετή ή ένα μυστικό δόγμα’. Το άτομο που ακολουθούσε ένα τέτοιο ‘Μυστήριο’ ονομαζόταν ‘Μύστης’, δηλαδή ‘κάποιος που είχε μυηθεί’.
Ορισμένα από τα Μυητικά Μυστήρια σχετίζονταν στενά με φιλοσοφικές σχολές όπως η Πλατωνική Ακαδημία στην Αθήνα, η οποία κατόπιν εξελίχτηκε στη Νεοπλατωνική παράδοση.
Τα Μυστήρια εμπνέονταν πάντοτε και βρίσκονταν σε αρμονία με τις παραδοσιακές λατρείες των πολλών παγανιστικών Θεών και Θεαινών. Ήταν οι εσωτερικές όψεις αυτών των δημοφιλών τυπικών και θρησκευτικών πεποιθήσεων.
Η δόμηση των συγκεκριμένων μυστικών τελετών είναι μία από τις σημαντικότερες εσωτερικές κληρονομιές αυτής της περιόδου.
Οι ελληνικές μυητικές παραδόσεις συνέδεσαν αποτελεσματικά τα Ιερά Μυστήρια με τον ορθολογισμό της φιλοσοφίας, κάτι πραγματικά μεγαλοφυές σε αυτή την εσωτερική παράδοση.
Οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν πάντοτε την Αίγυπτο ως τη μητέρα χώρα από όπου προέρχονταν τα πιο αρχαία μυστικά και η μαγεία.
Οι Έλληνες μυημένοι είχαν σημαντική παρουσία στην Αλεξάνδρεια, στην διάρκεια της τελευταίας περιόδου της Αιγυπτιακής ιστορίας που είναι γνωστή ως Πτολεμαϊκή περίοδος. Μετέφεραν μαζί τους το ελληνικό μυητικό σύστημα στα μυστήρια, το οποίο ενσωματώθηκε από τους αιγυπτίους ιερείς, σχηματίζοντας ένα νέο συνεκτικό σύστημα με τις αρχαίες αιγυπτιακές παραδόσεις.
Αυτή ήταν η αληθινή γένεση της Ερμητικής Θεουργικής Παράδοσης, που στη συνέχεια έγινε γνωστή ως Ογδοαδική Παράδοση ή Τάγμα του Ηλιακού Χρυσού (Ordo Aurum Solis).
Με την Σουμεριακή και Αιγυπτιακή μαγεία να βρίσκουν τη θέση τους στα μυστήρια της αρχαίας Ελλάδας γεννήθηκε η δυτική μυητική παράδοση.
Μετά από 3000 έτη, η Ερμητική Παράδοση είναι ακόμη παρούσα και ενεργή!
