H προέλευση

Ριζωμένη στις Αρχαίες Σχολές των Μυστηρίων, γεννημένη στα Χαλδαϊκά και Αιγυπτιακά θρησκεύματα και κατόπιν ενσωματωμένη στα Ελληνιστικά Μυστήρια, η ερμητική παράδοση εξακολουθεί να είναι παρούσα!

Το Τάγμα του Ηλιακού Χρυσού (Οrdo Aurum Solis) συνεχίζει να διαιωνίζει και να μεταδίδει την μύηση στη Θεουργική παράδοση.

 Η "Oγδοαδική Παράδοση" και η "Χρυσή Άλυσος" (η αλυσίδα των μυημένων).

Οι θεμελιωτές της παράδοσης του Ηλιακού Χρυσού (Aurum Solis) ήταν οι Διδάσκαλοι της Πλατωνικής και Νεοπλατωνικής παράδοσης, αληθινοί μύστες των Θεουργικών μυστηρίων. Η καρδιά αυτής της παράδοσης βρίσκεται σε ότι ο Ορφέας, ο Πλάτωνας, ο Ιάμβλιχος, ο Πρόκλος και άλλοι διδάσκαλοι αποκάλεσαν "η ιερή πορεία της επανόδου".

   Οι τρεις κίονες

Η Φιλοσοφία, η Θεουργία και η αγάπη του Ωραίου δημιουργούν τους τρεις κίονες στη βάση της νεοπλατωνικής παράδοσης. Πρόκειται για το ορατό σώμα της ογδοαδικής παράδοσης μέχρι σήμερα.

 Η μεταβίβαση

Το εσώτερο τμήμα της Παράδοσής μας αποτελείται από μία μυητική μεταβίβαση, καθώς επίσης και από Θεουργικές πρακτικές και φιλοσοφικές διδασκαλίες. Βασίζεται στα Μεγάλα Μυστήρια, για τα οποία γίνονται νύξεις στα λίγα σωζόμενα κείμενα των Νεοπλατωνικών και των Θεουργών. Είναι μία παράδοση που μας συνδέει με τους παγανιστές προγόνους μας.

  Ερμητισμός

Η ερμητική παράδοση είναι ο πυρήνας της Νεοπλατωνικής κληρονομιάς. Από την αρχική του γέννηση ως Θωθ μέχρι τη μεταγενέστερη εμφάνισή του ως Ερμής Τρισμέγιστος, οι θειικοί μας ιδρυτές έδωσαν αληθινή δύναμη και ευλογίες στην Παράδοσή μας. Ο Ερμητισμός είναι μία αξιοθαύμαστη παράδοση που συνδυάζει την πρακτική της Θεουργίας με την ορθολογική  προσέγγιση στα μυστήρια της Ζωής.

 Η Νεοπλατωνική παράδοση

Ο Νεοπλατωνισμός γενικά θεωρείται ως μία θρησκευτική φιλοσοφία. Είναι μία μορφή ιδεαλισμού που εναρμονίζει διάφορα στοιχεία του Πολυθεϊσμού, και του οποίου οι αρχές συνδέονται στενά με την παραδοσιακή πνευματικότητα. Ο πυρήνας του Νεπλατωνισμού περιέχει τόσο θεωρητικά όσο και πρακτικά τμήματα, με τα πρώτα να ασχολούνται με την υψηλή προέλευση της ανθρώπινης ψυχής καταδεικνύοντας πως αυτή αναχώρησε από την πρώτη της κατάσταση ενώ τα δεύτερα δείχνουν τον δρόμο μέσω του οποίου η ψυχή θα επιστρέψει ξανά στο Αιώνιο και το Υπέρτατο.

 Οι σκοτεινές ημέρες

Τον καιρό της γέννησης του Χριστιανικού θρησκεύματος ο Ιουστινιανός διακήρυξε ότι η θρησκεία της αυτοκρατορίας θα πρέπει να είναι μόνο ο Χριστιανισμός, (σύμφωνος με την Σύνοδο της Νικαίας). Το Διάταγμα περιείχε δύο θεσπίσματα που επιβάλουν τον ολοσχερή αφανισμό του Παγανισμού, ακόμα και στην ιδιωτική ζωή. Το 529 μ.Χ. η Νεοπλατωνική Ακαδημία των Αθηνών έκλεισε, με διάταγμα του Ιουστινιανού. Ο Παγανισμός κατεστάλη, με αποτελεσματικό τρόπο. Φανατικοί μοναχοί, με την ενθάρρυνση των αξιωματούχων της Αυτοκρατορίας, περιφέρονταν στην ύπαιθρο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας καταστρέφοντας ναούς, βιβλία και έργα τέχνης. 

Από αυτή την εποχή ένας αριθμός από μυημένους έχουν καταδιωχθεί, βασανιστεί και φονευτεί στο όνομα της “αγνής Χριστιανικής αγάπης”. Η μυστικότητα της Παράδοσης και της πίστης μας έγινε πλέον υποχρεωτική, καθαρά για λόγους επιβίωσης.

  Η Αναγέννηση

Τον δέκατο πέμπτο αιώνα η Θεουργική Νεοπλατωνική Παράδοση (ογδοαδική παράδοση) εμφανίζεται ξανά. Ο Ελληνιστής φιλόσοφος Γεμιστός Πλήθων (1355–1452) ταξίδεψε από το Βυζάντιο στην Φλωρεντία όπου συνάντησε τον Κόζιμο των Μεδίκων και επηρέασε την απόφαση του τελευταίου να ιδρύσει εκεί μία νέα Πλατωνική Ακαδημία. Στη συνέχεια, ο Κόζιμο διόρισε τον Μαρσίλιο Φιτσίνο (Marsilio Ficino) ως επικεφαλή της νέας του Πλατωνικής Ακαδημίας. Ο Φιτσίνο τότε προχώρησε στη μετάφραση όλων των έργων του Πλάτωνα, των Εννεάδων του Πλωτίνου, καθώς και άλλων Νεοπλατωνικών στα Λατινικά.

Η ομάδα που εργάστηκε στην Villa Careggi, τον οίκο της αναγεννημένης Πλατωνικής Ακαδημίας, ταυτόχρονα μυήθηκε από τον Πλήθωνα στα μυητικά μυστήρια της Νεοπλατωνικής παράδοσης και φυσικά στην Θεουργία. Αυτή ήταν η αναγέννηση της αρχαίας παράδοσης. 

 Ο Ηλιακός Χρυσός (Aurum Solis)

Λίγο πριν την αυγή του 20ου αιώνα, ένας αριθμός "αρχαιοδιφικών" και "λαογραφικών" εταιρειών της Αγγλίας απασχολήθηκαν  με την καταγραφή των αξιοπερίεργων των αρχαίων χρόνων και πραγματοποίησαν τις προσωπικές τους έρευνες. Ορισμένοι από αυτούς συνδέθηκαν με τους Πλατωνιστές του Καίμπριτζ.

Μία από αυτές τις εταιρείες ονομάστηκε Societas Rotae Fulgentis (Εταιρεία του Αστράπτοντος Τροχού). Αυτό το μυητικό Τάγμα καθιέρωσε έναν ισχυρό δεσμό με τους τελευταίους νεοπλατωνικούς μύστες, οι οποίοι ήταν οι κληρονόμοι της αρχαίας παράδοσης του Πλήθωνα. Το συγκεκριμένο Τάγμα το 1897 πήρε το όνομα Τάγμα του Ηλιακού Χρυσού (Ordo Aurum Solis) και συνέχισε την Χρυσή Άλυσο των μυημένων στις διαφορετικές όψεις της παράδοσης που έχει κληρονομηθεί.