Home / GREEK / PRESENTATION OF THE ORDER / Brief history of the Order

μοιάζει από παντού περικυκλωμένο από φλόγες

 Και η λαμπρότητά του επευφημεί τον Οίκο και το Άστρο

που έχουν ενωθεί σε οκταπλή ακτινοβολία!

Απόσπασμα από το τυπικό χρίσης

 

 

Η ιστορία της Ογδοαδικής Παράδοσης του Aurum Solis

            Σήμερα η συζήτηση για τις παραδόσεις περασμένων καιρών και την κληρονομιά που μας άφησαν έχει γίνει πια κάτι το συνηθισμένο. Πολλές διηγήσεις κυκλοφορούν εδώ κι εκεί, η άποψη που εκφράζουν όμως δεν είναι παρά μόνο αποσπασματική, διότι είναι εξωτερική. Είναι λίγοι οι μυημένοι που μεταβίβασαν κάποια ντοκουμέντα ή μίλησαν για όλ’ αυτά στον κόσμο έξω από το τάγμα τους. Υπάρχει λοιπόν μία αρχαιότατη μυητική γραμμή που μετέδωσε χωρίς διακοπή μέχρι τις μέρες μας το δόγμα και τις μαγικές πρακτικές της, εμπλουτισμένες από κάθε ένα από τα μέλη της. Αυτή η σεπτή παράδοση γεννήθηκε από την συγχώνευση προχριστιανικών παραδόσεων της Ανατολικής Μεσογείου με πανάρχαιες μυστικές διδασκαλίες όπως τα αρχαιοελληνικά μαγικά και εσωτερικά ρεύματα. Από την Αλεξάνδρεια ως το Βυζάντιο όπου διαμορφώθηκε, η παράδοση αυτή δομήθηκε γύρω από το σύμβολο της Ογδοάδας, του οποίου και πήρε το όνομα. Η Ογδοαδική αυτή παράδοση διατρέχει την ιστορία της Δύσης όπως ένα χρυσό νήμα μέσα σε ένα κέντημα, που πρόβαλλε κάθε φορά που έπεφτε πάνω του άπλετο φως, αλλά τον υπόλοιπο καιρό παρέμενε αθέατο.

            Αυτό το μυστηριώδες τάγμα που εκδηλώθηκε με την σημερινή του μορφή το 1897 στην Μεγάλη Βρετανία ήταν πάντα διαχωρισμένο από το τάγμα της Χρυσής Αυγής, το οποίο συνδέεται με την ροδοσταυρική παράδοση. Οι κυρίαρχες παραδόσεις και οι μυήσεις αυτών των δύο ταγμάτων είναι διακεκριμένες από ιστορική και φιλοσοφική άποψη. Το ρεύμα για το οποίο μιλάμε ενδύθηκε διάφορους μανδύες στην πορεία του δια μέσου της Ιστορίας.

            Τα μυστήρια της Ογδοαδικής Παράδοσης μεταλαμπαδεύτηκαν πολύ ενωρίς από το Βυζάντιο σε πολλές μεσαιωνικές συντεχνίες ασκώντας βαθιά επίδραση στους μυητικούς τύπους και τους κανόνες τους. Μερικές από αυτές τις επιδράσεις διακρίνονται στον συμβολισμό της βυζαντινής τέχνης, της αρχιτεκτονικής και του τυπικού του αρχαίου τάγματος του Ναού, στο σχέδιο του βαπτιστηρίου της Φλωρεντίας και στο λογοτεχνικό έργο του αγίου Βερνάρδου του Clairvaux (χρησιμοποίηση της πενταπλής διάστασης του λόγου στην πρώτη σειρά των «Sermons sur le cantique des cantiques» και στο έργο του «Les louanges de la nouvelle chevalerie». Εκεί βρίσκονται τα ανεξίτηλα και αξιόπιστα σημάδια που συνέχισαν να μαρτυρούν την μυστική κλήση των μελών των συντεχνιών της εποχής εκείνης.

            Τα σκοτεινά και αινιγματικά ίχνη αυτής της μυστηριώδους αδελφότητας τα βρίσκουμε και στην Ρώμη, στους κίονες ενός ιερού που είχε κατασκευαστεί κατ’ εντολήν του Benedetto Caetani (Βονιφάτιου VIII), Μεγάλου Μύστη του Ενδόξου Αστέρα. Εδώ και έξι αιώνες, στον τόπο αυτόν όπου το ουράνιο φως συγκλίνει προς την Γη, το μήνυμα είναι πάντα ορατό για εκείνους που ξέρουν πώς να αναγνωρίζουν το σημάδι της μύησης. Τα κλειδιά υπάρχουν, προσβάσιμα σε όλους και παρ’ όλ’ αυτά άγνωστα.

            Στην Μικρά Ασία, το μυστικιστικό και μυστικό ισμαηλιτικό τάγμα των Fidèles d'Amour ακολούθησε, όπως αυτό των Σούφι και των Δερβίσηδων, την ατραπό της εσωτερικής φώτισης και της αφιέρωσης στην πνευματική ανύψωση της ανθρωπότητας. Αυτή η ισχυρή εταιρία των Fidèles d'Amour συνδυάστηκε με την πνευματική κληρονομιά που είχε λάβει υπόσταση στο Βυζάντιο. Τότε το Τάγμα φάνηκε να χάνεται σαν να είχε περάσει πίσω από το σκηνικό του κόσμου. Για αρκετές γενιές οι αδελφοί και οι αδελφές το συντήρησαν και το εμπλούτισαν μέσα στην μεγαλύτερη μυστικότητα. Οι ιδιαιτερότητές του μπόρεσαν πλέον να αποκρυσταλλωθούν και στο τέλος του 12ου αιώνα κατέστη η καρδιά του συμβολισμού, του μυστικισμού και της μαγικής πρακτικής της Δύσης.

            Η Φλωρεντία στάθηκε το δεύτερο λίκνο για την αναγέννηση αυτού του ρεύματος. Σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη των Fidèles d'Amour έπαιξε η οικογένεια Calvacanti. Η οικογένεια αυτή χάρισε μία ανεξίτηλη λάμψη στην παράδοση των μυστηρίων της Δύσης οδηγώντας και μυώντας στους Fidèles d'Amour τα μεγαλύτερα πνεύματα της εποχής. Ανάμεσα στους πιο διάσημους από αυτούς διακρίνονται δύο: ο Δάντης Αλιγκιέρι, που τον έφερε στην εταιρία αυτήν ο ποιητής Guido Cavalcanti τον 13ο αιώνα και ο Marcilio Ficino, ο μεγάλος φιλόσοφος και μυστικιστής της Αναγέννησης, που μυήθηκε τον 15ο αιώνα από τον Giovanni Cavalcanti όπως προκύπτει από τα συγγράμματά του.

            Τον ίδιο αιώνα συστάθηκε στην Φλωρεντία από ορισμένα μέλη της Πλατωνικής Ακαδημίας υπό την εμπνευσμένη ηγεσία του Marsilio Ficino, νεοπλατωνικού και μυημένου στους Fidèles d'Amour, ο Κύκλος Careggi (πίσω από τον οποίο βρισκόταν η ογδοαδική εταιρία). Οι εργασίες του Κύκλου Careggi κατά την πρώιμη Αναγέννηση επρόκειτο να έχουν αποτελέσματα που ο απόηχός τους είναι ακόμη ζωντανός σε ολόκληρο τον Δυτικό κόσμο. Ακαδημαϊκοί, ποιητές και φιλόσοφοι έρχονταν από μακρινούς τόπους για να ζητήσουν την μύηση ή τουλάχιστον για να εμπνευσθούν. Ο καββαλιστής Reuchlin και ο ουμανιστής Έρασμος συγκαταλέγονται σε εκείνους που επηρεάστηκαν βαθιά από τον Κύκλο αυτόν που ιδρύθηκε από τον Κοσμά Μέδικο, πνευματικό πατέρα του Ficino, και έφθασε στο απόγειο της δόξας του με τον Λαυρέντιο τον Μεγαλοπρεπή, ο οποίος που έλαβε από τον Κοσμά το μυητικό όνομα Παν. Ο ίδιος ο Ficino, που ήταν adeptus major του Κύκλου Careggi, έλαβε το όνομα Saturnus. Ο Ιουλιανός, αδελφός του Λαυρέντιου, ονομάστηκε Ιππόλυτος, ενώ ο λαμπρός νέος καββαλιστής Pico de la Mirandola ονομάστηκε Απόλλων και ο πολιτικός Angelo Paliziano Ηρακλής. Ο Μιχαήλ Άγγελος, ζωγράφος, γλύπτης και ποιητής με μεγαλειώδη φαντασία, μυήθηκε επίσης σε αυτήν την υψηλή συνάθροιση. Ήταν ο τελευταίος πριν από τον θάνατο του Λαυρέντιου και την δολοφονία αρκετών μελών του εσωτερικού κύκλου, που σηματοδότησαν την απαρχή μίας άγριας καταδίωξης από τους θρησκευτικά φανατισμένους και την διάλυση της εταιρίας.

            Τον δέκατο έκτο αιώνα η ογδοαδική παράδοση εμφανίζεται στο εσωτερικό τμήμα του Τάγματος του Κράνους, που η ονομασία του παραπέμπει στο σύμβολο της σιγής και της ιδιότητας του αόρατου που είναι τόσο αγαπητά στον εσωτερισμό. Το Τάγμα αυτό ιδρύθηκε στην Αγγλία κατά την διάρκεια της βασιλείας της Ελισάβετ Α΄ και συνδύαζε τις διαδοχές των Fideli d'Amore και του Κύκλου Careggi. Σοβαρή εμπλοκή στην ίδρυση αυτού του Τάγματος είχε η κίνηση «Italianate». Πολλοί ερευνητές και ακαδημαϊκοί έδειξαν ενδιαφέρον για το ρεύμα αυτό. Αναφέρουμε ενδεικτικά έναν από τους πιο σημαντικούς, τον France Yates (La philosophie occulte à l'époque Elisabéthaine et Giordano Bruno, Ed. Dervy Livres). Μεταξύ των μυημένων συγκαταλέγονται ο Francis Bacon, ο Christopher Marlowe και άλλες αξιοσημείωτες προσωπικότητες. Ένας νεοπλατωνιστής σοφός δίδαξε κατά την διάρκεια της βασιλείας της αδελφής της και την ίδια την βασίλισσα, που μελέτησε με μεγάλο ενθουσιασμό τα έργα του Castiglione, ο οποίος ανήκε στον στενότερο κύκλο των Μεδίκων και έθεσε υπό την προστασία της τον Giacomo Aconcio, μυημένο στα μυστήρια της Ογδοαδικής Συντεχνίας, καθώς και τον Bernardo Ochino, έναν μυημένο από την Σιένα. Ο τελευταίος μόλις είχε ξεφύγει από την ιερά Εξέταση χάρη στον καρδινάλιο Contarini και είχε επιστρέψει στην Αγγλία καταφεύγοντας πρώτα στην Γενεύη.

            Το Τάγμα του Κράνους επιβίωσε κατά τον δέκατο έβδομο αιώνα χάρη στην προσωπικότητα των μυημένων του που ήταν απόλυτα αφοσιωμένοι στα μυστήρια που διαιώνιζαν. Το τάγμα αυτό σταμάτησε να λειτουργεί από διαρθρωτική άποψη το 1689, όμως οι τελευταίοι από τους μυημένους του μεταβίβασαν με την σειρά τους την πολύτιμη κληρονομιά του.

            Οι κληρονόμοι αυτού του Τάγματος ήταν εκείνοι που συναθροίστηκαν ξανά τον δέκατο όγδοο αιώνα στους κόλπους της Εταιρίας Societas Rotae Fulgentis. Υπήρξαν οι καταπιστευματοδόχοι της παράδοσης, την οποία διαφύλαξαν για τις επερχόμενες γενεές, ενισχύοντας τα θεμέλια πάνω στα οποία έμελλε να ιδρυθεί το Τάγμα Aurum Solis. Η Societas Rotae Fulgentis (της οποίας το όνομα ελήφθη από την καρκινική επιγραφή που βρίσκεται στο έδαφος του βαπτιστηρίου της Φλωρεντίας) ήταν το εσωτερικό σώμα της Antiquarian Society από την οποία δημιουργήθηκε το Aurum Solis.

             Θα αποδεικνυόταν ότι αυτή η εταιρία δεν θα ασκούσε στην πράξη τις διάφορες πρακτικές και θα περιοριζόταν στην μετάδοση της μύησης και του Corpus που είχε στην διάθεσή της. Παρ’ όλ’ αυτά, τα μέλη παρέμειναν πολύ πιστά στο ιδιαίτερο καθήκον τους όπως αυτά το αντιλαμβάνονταν, δηλαδή στην συνεπή διατήρηση της ακέραιας παράδοσής τους. Οι προσπάθειές τους υπήρξαν το εχέγγυο για την μετάδοση αυτής της κληρονομιάς. Γύρω στα 1860, η εταιρία μεταφέρθηκε από την Δυτική Αγγλία στο Λονδίνο και πιο συγκεκριμένα στην οικογένεια Martin, (1 St Paul's Chuchyard). Από την στιγμή εκείνη, η Societas Rotae Fulgentis άρχισε να διερευνά σε βάθος τις πρακτικές πτυχές της κληρονομιάς της και το 1897 ιδρύθηκε και τυπικά ως Aurum Solis.

            Το Τάγμα Aurum Solis, που μερικές φορές αποκαλείται «Τάγμα του Ιερού Λόγου» αναπτύχθηκε τότε βάσει της παραδοσιακής δομής που είναι η ίδια σε όλα τα Μυστικά Τάγματα. Απέχοντας πολύ από το να παραμείνει μία θεωρητική αδελφότητα, ανέπτυξε και εμβάθυνε το έργο του στον τομέα της Υψηλής Μαγείας ή Θεουργίας, υπό τους οιωνούς του Φωτός του Ένδοξου Αστέρα της Αναγέννησης.